Sterkste schouders dragen zwaarste lasten

Het afschaffen van de algemene provinciebelasting neemt het provinciebestuur eerst en vooral als sociale maatregel. In haar belastingsstelsel heeft de provincie steeds de zwaksten in de maatschappij ontzien. Dit moet ook in de toekomst zo blijven. De laatste toetssteen blijft het principe “de sterkste schouders dragen de zwaarste lasten”.

Daarnaast is dit voorstel ook een administratieve vereenvoudiging en bovendien een jaarlijkse besparing van vier miljoen euro. Het is dus ook een keuze voor kostenefficiëntie.

Omdat de provincie wettelijk niet rechtstreeks het persoonlijk inkomen mag belasten, is het kadastraal inkomen het enige instrument dat we kunnen gebruiken. We moesten dus jaarlijks €4 miljoen betalen om te doen wat iedereen logisch vindt, namelijk de belastingen eerlijk spreiden.

Ons voorstel heeft alleszins het maatschappelijk debat over de rechtvaardigheid van belastingen opnieuw geopend. De onrechtvaardigheid in het kadastraal inkomen zit niet in de opcentiemen die de provincie heft, maar wel in het basisbedrag. Met name de kadastrale inkomens die federaal worden vastgelegd en sinds 1975 niet werden aangepast en zo mijlenver van de realiteit van vandaag staan. Het is voor de provincie moeilijk om scherpe lijnen te trekken met botte instrumenten.

Vanuit haar sociale bekommernis wil de provincie Antwerpen er wel voor zorgen dat de sociale vrijstelling die in de APB bestond voor onze inwoners met een OMNIO-statuut behouden blijft. Deze sociale verworvenheid is een voorwaarde in deze hervorming. Zij wordt dan ook overgemaakt aan de Vlaamse administratie die instaat voor de inning van het KI.

Het hervormingsvoorstel wordt besproken in de provincieraad voor het einde van dit jaar, die hierin het laatste woord heeft. Indien er technische of inhoudelijke verbeteringen mogelijk zijn, zullen die in de loop van de volgende weken grondig worden onderzocht.